this blog contains stories about my experiences & misadventures here on Earth.. most of which are about my very unsuccessful lovelife - basically about how to live a loveless guy's life.. some are about real life problems, strange dreams, South Korean stuff, women's volleyball, arts, computer games, business, issues of public interest, cute girls, & almost anything that i find interesting to write about...
Saturday, April 12, 2014
April 23, 2013 - The Adventures of Thiefman, Liar-Boy, and Imbecile Woman
The Adventures of Thiefman, Liar-Boy, and Imbecile Woman
kung gusto nyo talaga akong masaktan..
na para bang masokista talaga ang tingin nyo sa akin..
eh sabihin nyo lang saken na 'Move On'...
bullshit!
matatanggap ko pa yung 'Grow Up' o yung 'Get a Life' eh..
dahil madali lang yung gawin sa Super Mario computer game...
pero yung sabihan ako na mag-move on na ako..
at kalimutan yung masamang nangyari sa akin..
eh para naman nila akong tino-torture...
oo..
tanga ako..
mahina ako..
at lalo lang nilang pinaparamdam sa akin kung gaano ako kawalang kuwentang nilalang sa tuwing sinasabi nila sa akin na 'maliit na bagay lang naman yun' na dapat ko nang kalimutan..
eh sa natatakot ako eh..
kasalanan ko ba..?
ako ba yung tanga na pinagnakawan ang sarili ko..?
for hell's sake!
kung talagang kilala ko lang kung sino yung gumawa sa akin nun, lalaslasin ko ang lalamunan niya para tuluyan nang matahimik 'tong kalooban ko...
pero hindi naman yun ganung kadali..
puros lang ako suspetiya at theorya..
at mas pinalala lang nun yung phobia ko...
sense of security..
peace of mind..
ganun ba talaga yung kahirap intindihin..?
paano ako mapapayapa kung pakiramdam ko na halos katabi ko lang palagi yung kriminal..?
halos kaparehas lang yun kapag nakikita kong nilalaro niya yung mga titi ng mga pamangkin ko eh..
paulit-ulit lang na nangyayari yung masasamang bagay dito sa mundo hangga't nandyan pa at nabubuhay yung taong gumagawa nun..
sila ang mga piece of shit!
puros sila pagyayabang ang alam..
ang gusto kong mangyari, eh maramdaman rin nila yung mawalan ng mahalaga sa kanilang mga buhay - yung mawalan sila ng tiwala sa mga sarili nila..
kung kailangan nilang mamatayan ng kapamilya..
masunugan ng bahay..
ma-rape ang mga asawa nila..
o mabangkarote..
mangyari na ang mangyari, basta lang maintindihan nila ang pakiramdam ko..
kahit na ano, basta lang matigil na sila sa pagmamaalam nila sa akin...
simple lang naman talaga yung mga gusto kong mangyari eh..
yung kung hindi talaga nila ako magawang maintindihan, eh sana man lang huwag na nila akong kausapin tungkol sa bagay na yun..
yung wag nilang patuloy na pakialaman ang mga gamit ko..
at yung i-respeto na lang nila yung kagustuhan ko hanggang sa araw na mamatay na talaga ako...
hindi naman kasi madali para sa akin ang lahat eh..
hindi ko kailanman hiniling na mabalot ako ng masasamang mga alaala...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment