this blog contains stories about my experiences & misadventures here on Earth.. most of which are about my very unsuccessful lovelife - basically about how to live a loveless guy's life.. some are about real life problems, strange dreams, South Korean stuff, women's volleyball, arts, computer games, business, issues of public interest, cute girls, & almost anything that i find interesting to write about...
Saturday, April 12, 2014
April 29, 2013 - The Adventures of Thiefman, Liar-Boy, and Imbecile Woman
The Adventures of Thiefman, Liar-Boy, and Imbecile Woman
hindi ko na naman napigilan ang sarili ko kahapon..
nag-berserk mode na naman ako...
kahapon kasi..
wala na namang bigas dito sa bahay..
at naaasar ako dahil matapos kong mag-lunch kahapon eh kahating kaldero pa naman yung natira..
wala namang ibang kumain kundi yung biological demon brother (BDF) ko..
pero nung magsasaing na nga ako para sa hapunan, eh nakita ko na wala nang laman yung kaldero, tas wala na ring sapat na bigas sa despenser..
noong time na yun galit na ako..
kinokontrol namin ng biological mother ko ang pagkain namin..
tas minsan kailangan rin naming idamay yung bagong pamilya sa pagkain..
pero bakit ang demonyong bata na 'to eh nagagawa lang lahat ng naisin niya..?
may mga nalalaman pa siyang kapritsong merienda..
ang mas ikinakasakit ng loob ko eh kinukunsinti lang siya ng ina niya..
kesyo growing boy daw eh..
kaya hayaan lang na kumain nang kumain..
eh hindi naman kain na matatawag yun eh, para na siyang baboy..
mas matangkad na nga siya ngayon sa pinakamatangkad ko dating biological brother, so hindi pa ba sapat yun para sa kanila..?
tuluyan nang naubos ang pagiging praktikal sa mga katawan nila..
mabuti sana kung gumagawa man lang nang mabuti eh..
kaso eh puros kasamaan lang naman ang dala..
okay lang maging magastos sa pagkain kung meron talagang makakain..
kaso eh wala naman eh..
kaya bilang masamang resulta, eh umutang na naman ng pera sa negosyo ng blood aunt ko..
kahit na ano para sa mga kapritso nilang mga putang ina nila...
sa tuwing nabubuwiset ako sa kanya..
bumabalik sa akin lahat ng kinaaasaran ko tungkol sa kanya..
kung bakit kailangan niyang dalawang beses maligo parati araw-araw ganung hindi naman kasing banas ng Lipa ang Manila..?
bukod pa yung palagi niyang paghuhugas ng mukha..
ano ba siya, commercial model..??
additional na gastos sa tubig yun..
at sa akin nagre-reflect yun..
dahil sino-shoulder nung micro ice business ko lahat ng excess na konsumo ng tubig..
mabuti sana kung sukat ko kung magkano lang yung nagagamit sa paggawa ng yelo, kaso eh hindi naman eh..
kaya lahat ng labis dun sa normal naming consumption eh ako yung sumasalo..
buwiset!
at dahil nga patakaran na ng demonyong bata na yun sa peste niyang buhay na ubusin lahat ng makikita niyang tira sa kaldero eh..
eh siyempre gastos rin yun sa gasul..
dahil kapag naubos na niya yung kanin na abot pa sana sa ibang meal..
eh ang nangyayari ay kinakailangan pa naming magsaing ng ilang beses sa loob ng isang dinemonyong araw...
bukod pa yung pinakaaasaran kong La Salle dream na yan..
na malamang umubos na sa retirement benefits ng biological mother ko..
nasasaktan ako dahil logical akong mag-isip..
kung yun sanang pera na yun eh sa utang sa blood aunt ko ibinabayad, edi sana may naaayos naman ang biological mother ko na gulo na siya rin naman mismo ang gumawa..
pakiramdam ko kasi isa akong teacher ng isang bopols na klase na wala namang nakikinig na estudyante...
lastly, sa kuryente..
at yun talaga yung nag-trigger ng berserk mode ko kahapon..
matapos ko kasing magsaing na nga nang may sama ng loob eh nakita ko na naiwang bukas na naman yung ref..
ang ugali kasi ng demonyong bata na yun eh um-acting na astig parati..
isasara yung ref habang maglalakad na palayo dito nang nakatalikod..
basta parang isu-swing lang yung pinto para magsara..
ang masama eh, ilang beses ko nang nadatnan na hindi naman nakasara talaga yung ref nang ayos..
bilang masamang resulta eh natutunaw yung mga yelo ko at aksaya din mismo sa kuryente..
anak ng F**K!
gaano lang bang kaliit na porsyento ng utak ang kailangan para matutong magsara ng ref..?
at gaano lang bang kaliit na porsyento ang kailangan para matutong magtipid naman sa buhay..?
tapos ipagmamalaki niya yung medal na binigay sa kanya ng UE (bilang recruitment strategy nila)..?
damn bullshit!
tapos kapag pinagsabihan eh siya pa yung galit..?
tang ina mo!
nagpaskil na ako ngayon ng reminders sa ref para dyan sa bobo mong utak na balak maging Top 5 sa CPA Board Exam..
pasensyahan na lang tayo kapag may namatay na..
mga tang ina ninyo, hindi kayo madisiplina sa salita...
tas puros ang pagtatanggol sa iyo ng ina mo..?
na ibabaling sa akin lahat ng sisi..
na ako daw yung 'seloso'..?
tang ina mo rin, biological mother!
pagkakapantay-pantay lang naman talaga yung pinapangarap kong makita para sa bahay na ito..
pero dahil sa pagiging sobrang understanding mong ina..
eh parati mong pilit na kino-convert sa 'envy' lahat ng mga hinaing ko sa buhay naten..
wala naman akong ibang gusto kundi maging stable ulit tayo..
kaya ako suggest nang suggest ng mga bagay-bagay..
hindi iyong ganitong ubos biyaya na nga kayo, eh nakaka-perwisyo pa kayo ng mga blood relatives...
sana lang maging patas naman kahit minsan ang buhay..
patayin na kung sinong mga hindi na dapat magtagal pa dito sa mundo...
the only way to fight the demons is to become a better demon...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment