Loveless Story: Nasa Anne?

Nasa Anne?

si Anne

iyon ang pangalan ng babaeng kasalukuyan at matagal ko nang nagugustuhan

isang babaeng hinding-hindi ko magagawang makalimutan

ang babaeng madalas na laman ng aking isipan

subalit siya'y inilayo sa akin ng mapaglarong kapalaran

kaya naman ngayon ay hindi ko na alam ang kanyang kinaroroonan

Anne

ikaw ba ay nasaan?

nagustuhan ko na kaagad siya noong unang beses pa lang na siya'y aking nasilayan

una na dahil sa kanyang angkin na pisikal na kagandahan

at dahil na rin sa naramdaman kong taglay niyang kabutihan

wala akong pakialam kung anuman ang kanyang nakaraan

kahit pa may anak na siya sa kanyang dating kasintahan

ni hindi ko nga lubos na maintindihan

kung bakit sa kabila lamang ng labimpitong oras na harapan naming napagsamahan

si Anne ay totoo ko nang pinahahalagahan

batid kong sa aking paghahanap ay ako ay mahihirapan

lalo pa't distansiya ang malupit kong kalaban

pero kahit na ang kahihinatnan nito ay walang kasiguraduhan

kulang na kulang man ang aking kakahayan

gagawa pa rin ako ng paraan, at aking susubukan

dahil bilang lalaki na hindi pa naman niya nagagawang saktan

wala pa akong nakikitang matibay na rason para siya'y akin nang sukuan

mahirap iyong pakiramdam na parang wala kang malapitan

hindi ko maintindihan kung bakit ako'y parang pinagdadamutan

mga tao'y tila ayaw akong pagkatiwalaan

walang nais tumulong, maging ang kanyang mga dating kasamahan

hindi ko nga alam kung totoo ba siyang Kapampangan

apelyido niya'y ni hindi ko nagawang malaman

at sa aming mga pinagsamahan, ang bagay na aking pinagsisisihan

ay iyong hindi man lamang niya ako naiwanan ng kanyang larawan

edi sana ay baka napadali ko itong ilan taon nang hanapan

sinabi niya sa akin noon na magkalayo man kami ay siya'y naniniwala na siya'y aking matatagpuan

pero bakit ngayon ako ay sobrang nahihirapan?

tungkol sa katauhan niya'y marami pa akong katanungan

hangarin ko ba sa kanya ay pwede ko nang masimulan?

o dapat na bang matuldukan?

nais ko siyang mahanap upang ako ay malinawan

nararamdaman ko'y hangad na magkaroon ng kasiguraduhan

kaya anumang tulong para mahanap siya ay lubos kong pasasalamatan

tanggap ko naman na ako'y salat sa kaguwapuhan

sa kanya'y wala ring maipagmamalaki na kayamanan

pero sana naman ay hindi ako pagdamutan

ng oportunidad na makasugal, para damdamin ko ay masuklian

wala akong hangad kundi ang kanyang kaligayahan

at ang kaligtasan niya at ng kanyang pamilyang sinasandalan

pero siyempre ay gusto ko rin namang makita at mapatunayan

kung sila ba ay nasa maayos ngang kalagayan

kung sakali mang aking matuklasan

na puso niya'y mayroon nang nilalaman

at kung makikita ko na totoo nga ang kanilang pagmamahalan

wala na akong magagawa kundi ang siya'y suportahan

kahit papaano ay magkakaroon na ako ng rason para ang aking damdamin ay pigilan

maging katumbas man niyon ay ang aking kabiguan

mahirap man

damdamin ko para kay Anne ay akin nang bibitawan

at ang kabanatang iyon ng buhay ko'y akin nang tutuldukan

pero sa ngayon, hindi ko pa siya kayang talikuran

hindi, kung wala rin namang sapat na basehan

pero mabigo man ako o hindi dito sa aking pakikipagsapalaran

mga alaala niya'y habambuhay ko nang iingatan

subalit sa bandang huli, ang Anne

ni hindi ako sigurado kung iyon nga ba ang kanyang tunay na pangalan

is feeling , November 22 to December 30, 2018...

A Laptop Sideline - First Week of July 2014 (Still Dreaming)

June 30, 2014...

wala naman..
gabi na noon..
tapos bumili sa amin yung Ilongga na pumapasok sa PKI..
alam kong may kasama siyang estudiyante noon, na taga-malapit lang na public high school..
pero saka ko lang na-realize kung sino yun nung nilapitan ko na sila...

pagkaabot kasi nung taga-PKI ng bayad eh sadyang nilabisan ko yung sukli ko sa kanya..
Php 5.00 yung ibinayad niya, tapos Php 2.50 naman yung isinukli ko..
sinabi ko na may sukli pa kasi sila nung asawa niya yata yun noong huling beses, na medyo matagal na nilang hindi nagagamit..
ayun, natawa tuloy silang dalawa sa akin nung kasama niyang estudiyante..
tapos saka ko nga napansin na yung naka-uniform pala ng pang-high school eh yung taga-kanila na may nunal sa mukha..
3 kasi silang babae na magkakahawig eh, at puros customer ko sila...

wala lang..
nasorpresa lang akong malaman na nasa high school pa lang pala yung isang yun..
at na parang bumalik na siya ng pag-aaral..
cute din yun..
kaso kagaya nung Iglesia sa may tindahan (na hindi na dito nakatira sa ngayon), eh medyo malalaman yung mga hita at binti nung mga Ilongga na yun...

---o0o---

July 1, 2014...

mga bandang 5:00 PM na..
halos kaaalis lang noon nung mga kliyente ko sa charity business na mina-manage ko..
dalawang dalagita yun na taga-public college..
tapos habang pinagmamasdan ko yung mga kliyente ko na makalabas nang ayos sa gate namin..
eh saktong labas naman nung Babaeng Peke Ang Kilay..
edi ayun - nakita ko tuloy siya.. T,T
pumunta yata sa tindahan eh..
ewan ko ba dun sa isang yun..
tinitiktikan siguro yung mga kadalagahan na nagpupunta dito sa bahay...

---o0o---

July 2, 2014...

hanggang ngayon naniniwala pa rin akong walang kuwentang gumawa ng mga bagay na hindi mo naman nae-enjoy gawin para lang manatili kang buhay...

in fact, hindi nga ako naniniwala na kailangan talaga ng lahat na manatili pang buhay sa mundong 'to, kesyo masama daw mag-shortcut...

pero minsan, dahil na rin sa pananatili mong buhay nga - eh napapaisip ka na rin nga ng mga paraan para lang takasan yung impiyernong kinaroroonan mo... 
— feeling , napapalibutan ng mga kaaway...

---o0o---

July 2, 2014 (Dream)...

ewan!
by the time na naalimpungatan ako sa panaginip na 'to, eh sinubukan ko ng balikan kung ano ba yung mga nangyari..
kaso antok na antok pa rin ako noong mga oras na iyon..
bilang resulta..
hindi ko na ma-retrieve yung mga detalye nung panaginip na yun kinaumagahan...

basta yung main idea eh nakaupo ako sa isang parang arm chair, na may katabi pang isang bakanteng arm chair..
may mga kasama at kausap rin yata ako noon..
tapos biglang may tumabi sa akin na babae, doon sa bakanteng arm chair..
nasorpresa daw ako sa kanya..
medyo matagal rin siyang nanatili sa tabi ko..
pero hindi naman kami nag-usap o nagbatian man lamang..
at umalis rin siya bago pa matapos yung panaginip na yun...

pero sino nga kaya yun..?
siya ba yung dati kong girlfriend, o yung Babaeng Peke Ang Kilay..?
antanga..
hindi ko na matandaan eh...

---o0o---

July 3, 2014...

jesus ganito, explain ko ulit yung plano sa'yo ha!

80M Php yun..
maliit na halaga lang yun para sa matataas na ang ihi..
pero para sa akin - susi yun para masimulan ko yung sarili kong buhay...

nung pinabayaan mo akong manakawan noon, hinayaan mong mawala yung sense of security ko..
at sa totoo lang, i doubt na maibabalik ko pa yun dahil sa sobrang sasama na ng mga tao dito sa mundo..
poverty naman eh bahagi na ng buhay ko simula't sapul..
pero mabigat sa akin noong kinuha mo pa sa akin yung time at space na kailangan ko sa pagtatrabaho..
hinayaan mo na ngang araw-araw na sirain nung demonyong yun ang baga ko..
tapos kailangan ko pang humalili sa pag-aalaga ng baby - for how long!!? - hanggang sa pumapasok na yung bata sa school???

hindi ko naman hinahangad na yumaman eh..
pero gusto kong mabawi yung time at space na kailangan ko...

kapag nakuha ko yung ganung klase ng pera..
hahatiin ko kaagad yung 24M siguro sa mga tagapagmana ko, para naman magamit din yung pera sa kabutihan..
yung 10M ibibili ko ng ligtas na bahay, yung tipong kusa na niyang papatayin yung mga trespassers..
tapos sa space na yun, tutuparin ko na yung pangarap kong maging hentai manga artist..
bibili rin ako ng super high tech computer para makapag-aral ako ng 3D manipulation..
yung matitirang pera eh ii-invest ko, ipambibili ng Star Wars, ipangre-renta ng kepyas, at ipangtu-tustos ko sa nalalabi kong life span habang hindi pa natatapos ang One Piece...

alam kong parang naka-align ako sa kadiliman..
pero yun talaga yung gusto at alam kong gawin eh..
ayokong maging alipin lang ng kung sino..
kaya please naman o'..
tanggapin mo na 'tong proposal ko...
 — feeling , sana nga eh nakikinig ang mga diyos kung nasaan man sila...

---o0o---

July 4, 2014...

may New Shaider Movie daw..

bad news - 2001 pa patay yung original Shaider kaya imposible na ang appearance niya.. RIP

good news - ire-reprise nung original Annie yung role niya..
ang bad news - wala ng may gustong makakita pa ng panty niya.. T,T

better news - si Mayu Kawamoto ang gaganap na Tamy daw, ang New Generation Annie..
ang bad news for her - G-String na yung usong underwear sa kapanahunan niya, kaya lagot siya sa mga panty-shots during fight scenes... XD 

ang solusyon ni Mayu - magko-commando na lang daw siya para wala ng problems sa underwear... XD

— feeling , time-space warp.. ngayon din!

---o0o---

June 5, 2014 (Dream)...

under renovation daw yung bahay nung pamilya nung Babaeng Peke Ang Kilay..
ewan ko ba..
basta parang naka-set na sa utak ko doon sa panaginip na yun na dati na akong nakapasok sa poder nila..
karga-karga ko noong mga oras na yun yung baby..
at naisip ko na silipin namin yung pinapagawang bahay ng pamilya ng babaeng nanakit sa akin...

pumasok na kami sa bakuran nila..
at ilang beses itong mas malaki kumpara sa kung ano ang nasa realidad..
iyong daanan ng mga sasakyan nila eh pabilog na na may parang marker na fountain sa gitna, para siguro mas madali na ang paglabas-masok ng mga auto nila..
at bukod pa doon yung parang parking space..
hindi ko nakita yung mismong bahay nila..
pero meron doong ilang malalaking concrete na kubo, kumbaga kubo yung estilo pero yari sa mga konkretong materyales lahat maging ang bubong...

habang naglilibot kami sa loob ng poder ng sinungaling na babae..
eh dahan-dahan daw akong nakakaramdam ng kaba sa loob-loob ko..
na baka biglang may makakita sa amin doon..
at nangyari nga yun..
una naming nakita ang isang matanda at medyo payatin na lalaki na puti na ang buhok at naka-cap..
naisip ko na baka isa siya sa mga manggagawa doon..
hindi naman kami sinita nito, pero nagbalak na rin nga ako na lumabas na mula sa lugar na yun..
pero habang hinahanap yung tamang daan palabas, eh napunta naman kami malapit sa isang konkretong kubo na de-hagdan pa..
at doon nakita kong nakaupo lang yung Babaeng Peke Ang Kilay at yung Half-Sister niya..
parang wala namang reaksyon ang mga ito nang makita kami...

after that, narinig na namin yung tawag nung biological demon sperm-donor ko..
sinundan ko yun para ma-guide kami papalabas ng bakuran ng mga kalaban..
at nang malapit na kami sa may labasan, eh saka ko naman nakita yung Tatay nung Babaeng Peke Ang Kilay..
naka-white sando at shorts siya as usual..
mabuti na lang at naroon na rin sa may labas ng supposedly gate yung tumatawag sa amin..
naisip ko na magandang alibi yun..
na kesyo magkakilala naman yung dalawang matandang lalaki - edi kunwari na yun yung ticket namin para i-explore ang bakuran ng isang kakilalang kalapit bahay...


bakit ko napanaginipan yun..?
siguro dahil napadaan kami nung baby sa tapat ng bahay nila the afternoon before nitong panaginip na 'to..
pina-practice ko kasi siya ng paglalakad at doon niya naisip na dumaan eh..
tapos habang nasa tapat kami ng bahay nina Sir..
eh naramdaman kong parang may gumagalaw sa loob ng poder nila..
sigurado ako sa bagay na yun, kasi yung baby eh tingin nang tingin doon sa taong yun..
hindi ko na lang nga ito nilingon sa takot ko na baka yung Babaeng Peke Ang Kilay iyon...
— feeling , umalis ka na rin sa panaginip ko...

Letter for the Espasol #4 (June 8, 2014 - Ang Babaeng Peke Ang Kilay)

yes, i am mad..
at hindi ko alam kung may makakaintindi pa ba sa point of view ko...

gusto kong malaman kung naging ano ba talaga ako para sa kanya..
kalabisan na ba yun para sa side ko..?
hindi naman kasi sa akin nanggaling yung isyu nung 'crush' na yun eh..
at oo, 'noon' gusto kong panghawakan yun bilang daan para mapalapit sa babaeng nagugustuhan ko..
at sa ngayon, gusto kong malaman pa rin kung gaano katotoo yung tungkol dun..
dahil matapos ang lahat ng nangyari sa pagitan namin..
matapos ang lahat ng masasakit na nangyari sa akin - eh baka yun na lang yung magandang alaala na pwede kong panghawakan about her..
kahit na gaano pa kasimple o kababaw yung meaning nung 'feeling' na yun para sa kanya..
magiging masaya na akong malaman na minsan naman akong na-appreciate ng babaeng minsan ko nang pinahalagahan at minahal nang sobra-sobra..
o siguro makakabalik rin yun ng respeto ko para sa sarili ko kahit na papaano...

gusto kong malaman kung naging anong klase ba ako ng lalaki sa paningin niya..
kung ano ba yung mali sa pagkatao ko, dahilan para hindi na niya ako hayaang mapalapit sa kanya..
yung dahilan kung bakit hinding-hindi niya ako magawang papasukin sa buhay niya..
ano ng nangyari dun sa 'crush'..?
did it just fade away sa paglipas ng panahon, or did 'i' make it fade away..?
dahil ba sa HINDI ko pagiging isang Iglesia..?
o dahil ba obvious na wala naman akong maipagmamalaki sa buhay..?
kaya ba niya sinabi na kesyo kung magbo-boyfriend man siya eh yung tipong mapapangasawa na rin niya (dapat Iglesia, at stable sa buhay)..?
(bakit yung iba namang lalaki na nagpaparamdam sa kanya - mga naka-connect naman sa kanya sa Facebook, at minsan nga eh binubura pa niya yung mga cheesy na post ng mga ito para lang mawala ang mga 'ebidensya' ng paglandi ng mga ito sa kanya..)
(tapos ako eh bawal na bawal..)
ayaw na niya akong umasa 'PA'..?
ibig bang sabihin na sinadya nga niya akong paasahin noong nagbigay siya ng 'okay' na sagot..
bakit nga ba parang biglang nagbago na lang ang pakikitungo niya matapos kong makausap yung parents niya..?
sila ba yung nagdikta sa kanya at sa mga half-siblings niya, at maging sa mga sarili nila na huwag nang lumapit pang muli sa akin..?
gaano ba talaga ako nakakatakot..?
gaano ba talaga ako nakakadiri..?
o takot ba siya na mapalapit sa akin dahil alam namin parehas na wala rin yung patutunguhan kapag nagkataon...?

gusto kong malaman ang mga bagay na yun..
natatakot kasi ako na baka nga puros na lang 'mali' yung pagkatao ko..
na baka hindi lang siya yung babaeng ganun ang tingin sa akin..
na baka kailanman eh wala na talagang magawang tumanggap at magmahal sa akin na gaya ng inaasam ko..
eh yun ngang Category B lang na kagaya niya eh nagagawa akong i-dispatsa nang basta-basta eh..
eh paano pa kaya yung mga Category A o S na posible ko pang makilala sa hinaharap..?
baka tapak-tapakan na lang nila ako kapag nagkataon..
yung pakiramdam na naging basura na lang ako ng taong pinaka-nagustuhan ko at one point in my life - hindi ko na gugustuhing maramdaman pa ulit yun...

pero anong ginawa niya..?
to actually ask yung mga kakilala niya para i-ignore na lang yung pakiusap ng taong nasaktan niya nang labis..
bakit ba niya kailangan pang subukang i-manipula ang iba..?
napaka-cruel - para naisin mo na mas masaktan pa yung taong nasaktan mo na..
to think that i have always been honest to her about my feelings, at na wala naman akong naging kasalanan sa kanya..
tapos babalewalain na lang niya yung pakiusap ko na palayain naman niya ako nang 'maayos'..?
maiintindihan ko pa kung hindi siya nagbigay ng mga maling pahiwatig mula umpisa eh..
'wala namang magagalit', 'okay lang'..
tapos may mga banat pa na kesyo 'edi kausapin mo ang Tatay ko'..?
pinaasa niya ako o napaasa niya ako nang hindi niya sinasadya..?
alin man dun - eh nasaktan na niya ako..
hindi man lang ba niya ako pwedeng ituring nang tama, at sagutin na lang niya lahat ng mga nakabinbin na katanungan sa Inbox niya...?

---o0o---

i think i made a mistake dahil nga dun sa graduation gift ko sa kanya..
i guess it gave her the impression na nalalaman ko lahat ng mga ipino-post niya..
kaya as a result - eh bihira na lang siyang mag-post ng mga patungkol sa lovelife niya lately...

---o0o---

ang mga data na 'to..
ano ba talagang ibig sabihin nila..?
sino ba ang pinatutungkulan nila..?
yung Luckiest Guy on Earth mo ba na secret boyfriend mo na for 2 years..?
pero bakit parang masyado naman silang nag-coincide sa sarili kong istorya...?


Phase 1

>> dates before pa tayo nagkakilala ng personal
- April 4, 2013 (habang nagwawalis ako sa may terrace at napadaan kayo sa kalye sa tapat) (ang banat ni Half-Sister): bili na ng yelo...
- April 8, 2013 (hapon noon, kauuwi nyo lang, at saktong labas ko ng bahay para pumunta sa tindahan) (ang banat ni Half-Brother): ayun yung crush mo...

>> noong ni-reject mo na ako sa unang pagkakataon
- May 3, 2013 (morning after kitang sabayan sa may labasan at after kong ibigay ang cellphone number ko sa'yo): Hindi okay. Sorry pero hindi ako intresado sayo eh. Kung pwede din wag mo na akong kulitin.

>> 6 days after kong ma-reject
- May 9, 2013: mamanugangin daw ng Tatay mo.. may crush daw sa'yo yung anak ni [Name ng Kalapit-Bahay]... (nai-kuwento sa akin ng biological mother ko)

>> one month after nating magkakilala
- May 22, 2013 [12:38 PM]: Hindi ko na kaya.
- May 22, 2013 [02:51 PM]: Natapos na. [sad face]

>> sa araw ng birthday mo, kung kailan nag-PM ako ng greeting ko sa'yo
- May 29, 2013 [10:33 PM]: But, I only want you [smiley face]

>> a day after your birthday, at matapos mong solo na tumambay sa may tindahan for a few hours
- May 30, 2013 [11:37 PM]: It's over.. everything's gonna be alright. [smiley face]

>> a day after mong makita o mabasa yung desperado kong PM sa'yo na may mga kasamang tanong para malinaw ko lahat ng mga nangyari
- June 23, 2013 [09:45 PM]: Nakakapagod na!! - feeling tired.

>> a day after mong mag-decide na reply-an na yung June 22 ko pang PM sa'yo
- July 7, 2013 [07:46 PM]: Teknayan!!! - feeling angry.
- July 7, 2013 [07:53 PM]: Ganun na lang yun? Ayos!!! - feeling tired.

>> noong araw na mag-reply ka na nga sa PM ko, na nakakapagtakang 16 days matapos mong makita at mabasa yung PM ko
- July 8, 2013 [12:34 AM]: Hindi kita gusto. Wag ka ng mag chachat sakin. Pausap.

>> noong araw na nagsimula ka na ulit bumili sa amin ng yelo, which was approximately 09:00 PM, pero hindi naman ako yung nagbenta sa'yo
- August 15, 2013 [08:31 PM]: Sakit pre! :(
- August 15, 2013 [10:02 PM]: "Magaling naman at nakatipid ako."
- August 15, 2013 [10:36 PM]: Sakit sa dibdib!

>> a day after mong bumili na ulit sa amin ng yelo
- August 16, 2013 [05:41 PM]: Sana lang naiintindihan mo kung bakit ganito.

>> a day after noong Rose Incident noong September 27, 2013
- September 28, 2013 [09:01 PM]: Wag masyadong mapanghusga.

>> dates with uncertain connection sa istorya ko
- December 15, 2013 [08:43 PM]: Matangkad pa sa'yo ang pride mo. [grin]
- December 17, 2013 [07:24 AM]: Sometimes, you have to act like you don't care even when you do care, a lot. - feeling meh.
- December 18, 2013 [11:51 PM]: [image post] "Don't cry because it's over, smile because it happened. - Dr. Seuss"


Phase 2

>> noong simulan ko na ulit na lapitan ka sa personal
- January 12, 2014 [~08:12 PM]: echos lang yun... (sagot niya sa tanong na kung bakit hindi siya inihahatid ng boyfriend niya)

>> noong araw na nagparamdam ako sa'yo na gusto ko na ulit na subukang ilapit ang sarili ko sa'yo
- January 18, 2014 [~09:30 AM]: wala naman... (sagot niya sa tanong ko na kung may magagalit na ba kung lalapit na akong muli sa kanya, maliban sa kanya at sa Tatay niya)
- January 18, 2014 [~09:30 AM]: kausapin mo ang Tatay ko... (sagot niya noong itanong ko naman kung magagalit ba ang Tatay niya kung sakali)

>> a day after kong kausapin ang parents mo tungkol sa feelings ko para sa'yo, after ka nilang kausapin tungkol sa ginawa kong iyon, at after noong umaga na kumustahin kita dahil sa mga nangyari
- January 25, 2014 [04:05 PM]: Goodbye na ba ito? - feeling sad.
- January 25, 2014 [05:19 PM] (comment ng biological brother niya): ay ikaw. hahaha. andto lang si [Name of Guy]. hahaha

>> day na may uncertain connection sa moves ko, at day before yung event nila sa campus
- February 27, 2014 [03:53 PM]: Goodbye.
- February 27, 2014 [09:07 PM] (comment ng classmate niya na ni-LIKE pa niya): iloveyou, goodbye?????? awwwwyeeeaaa!
- February 27, 2014 [04:20 PM]: [image repost] "Don't cry because it's over, smile because it happened. - Dr. Seuss"

>> after noong umaga na sinubukan ko siyang kausapin, pero may pupuntahan daw siya
- March 3, 2014 [08:37 PM]: Full of regrets!

>> tas a day after
- March 4, 2014 [06:55 AM]: >_< [image post] "Delete my feelings for you. Error! The file is too big.."

>> and a day after
- March 5, 2014 [03:12 PM]: :| Do you miss him? - Everyday.

>> 7 days after noong huli naming pag-uusap
- March 10, 2014 [05:19 PM]: The truth is, if i could be with anyone I'd still choose you.

>> noong araw na sinubukan ko nang hingin yung cellphone number niya
- March 26, 2014 [~10:09 AM]: sa isang araw na lang ha, aalis pa ako eh... (yung sinabi niya noong hinihingi ko na nga yung number niya)
- March 26, 2014 [10:54 PM]: this! hahahaha! [image post] "Potassium. Pota na nga. Assuming pa!"
- March 27, 2014 [09:07 PM] (comment ng biological nephew niya): 19. Potassium - K

>> noong huling araw na subukan kong makuha ang cellphone number mo
- March 28, 2014 [~01:22 PM]: wag na. hindi pwede... (yung sagot niya noong ulitin ko yung sinabi/pangako niya noong March 26)

>> at noong araw na tuluyan na niya akong binasted
- March 29, 2014 [~05:48 PM]: huwag na. hindi pwede... (sagot niya sa balak kong panliligaw)


bakit ganito ang mga data na 'to..?
hindi mo man lang ba yun pwedeng ipaliwanag sa akin...?

Letter for the Espasol #3 (May 29, 2014 - Birthday Greeting)

Happy 21st Birthday!

nakakalungkot..
alam ko nga ang birthday mo, kaso hindi naman kita pwedeng batiin nang personal - kaya wala ring silbi..
kaya ibabato ko na lang online lahat ng gusto ko pang sabihin sa'yo..
kahit na gaano ko pa katagal matandaan yang kaarawan mo, eh wala na rin naman akong magagawa na para sa'yo..
baka mamaya niyan eh maging masamang alaala lang para sa'yo yung effort ko..
yung pambili ko sana ng surprise gift ko para sa'yo eh ginasta ko na lang noon sa ibang bagay dahil sa sobrang depressed ko..
medyo matagal ko na ring balak yung white wedge na yun..
' doon' kasi kita naaalala..
pero kinailangan kong i-abort na lang yung plano, tutal eh hindi ko na rin naman nakuha yung shoe size mo eh..
wala ng rason para tumanggap ka pa ng mga bagay na hindi mo naman maa-appreciate..
inubos ko na rin yung pang-date at pang-akyat ng ligaw ko sana sa'yo..
tutal eh ayaw mo naman akong hayaan na maipakita man lamang sa'yo kung gaano na kita kamahal eh...

at ang wish ko para sa'yo..
sana pahalagahan ka nang tama nung masuwerteng lalaking nagugustuhan mo..
at sana - mawala na rin nang tuluyan itong nararamdaman ko para sa'yo..
kasi ayoko na mabigat yung loob ko towards you..
ayoko nang magtampo sa'yo dahil lang sa ayaw mong ipaliwanag nang husto kung bakit 'huwag na' lang, kung bakit 'hindi pwede', at kung bakit ayaw mo talaga akong papasukin diyan sa buhay mo..
ayokong maging bangungot pa sa paningin mo itong nararamdaman kong pagmamahal para sa'yo..
kaya kikimkimin ko na lang ulit 'to dito sa puso ko..
para hindi na kita muli pang maabala..
at aasa ako na kusa na lang 'tong kukupas sa paglipas ng panahon...

ang totoo..
you've made the right decision - na hindi na lang ako i-entertain..
hindi lang dahil sa hindi naman ako miyembro ng sekta ninyo..
pero dahil ang totoo eh - wala naman talaga akong sektang kinabibilangan (which for most people seem worse, kesa sa pagiging magkaiba ng relihiyon)..
besides, wala rin naman talaga akong kakayahan na maging consistent with regards to my feelings..
i fell in love with you sa maling pagkakataon..
marami pa akong isyu sa buhay ko, at wala talaga akong kakayahan na magmahal..
i might be able to love you for a long time..
pero, it doesn't mean na makakaya ko yung ipakita at ipadama pa sa'yo - na kasing haba nang kung gaano kita makakayang mahalin..
i never meant na pasagutin ka para maging girlfriend ko..
yung 'panliligaw' was just a much easier term to use, kasi one word lang siya..
but unlike the real meaning of courtship, eh hindi na ako naghahabol sa isasagot mo..
dahil financially speaking, wala akong kakayahang mag-maintain ng isang relationship..
when i told your Stepmom na gusto ko nang ipakita sa'yo kung gaano ka na kahalaga para sa akin - yun lang talaga yung ibig kong sabihin noon..
i wasn't after anything in return..
ginusto kong iparamdam sa'yo kung gaano na kita kamahal, and it would only last for about 4 months..
dahil yun lang yung makakayanan ng savings ko, tsss..
hindi ko na k-in-onsider yung mararamdaman mo in the event na bigla na lang akong tumigil, kasi kampante na ako na hindi ka naman mai-inlove sa akin eh..
i wanted to know you better..
i wanted to court you at home..
i wanted to ask you out on a date..
i wanted to see you in your best dress - in your best form..
i wanted to hold your hands for a while..
i wanted to know how it feels like to hug you..
i wanted to be vocal about my feelings for you..
pero wala nang natupad ni isa man sa mga iyon...

kahit na parang imposible pa 'tong mangyari sa ngayon..
sana hindi na ulit mag-krus yung mga landas natin..
sana matanggap ka na kung saan ka man nag-a-apply ng trabaho, at hopefully sa malayo yun..
para you'll spend less time na lang dito sa lugar kung saan tayo nagkakilala..
kung pwede nga sana eh sa ibang lugar ka na lang mag-stay, para hindi na talaga tayo magkita pang muli..
para hindi mo na maalala na minsan kang minahal ng isang nakakarumi at panggulong katulad ko..
ingatan mo na lang sana parati ang sarili mo... 
— feeling , sana balang araw makalimutan ko na kung anong meron sa araw na 'to...

Letter for the Espasol #2 (May 4, 2014 - Gawa-gawang Istorya)

well, although base naman sa mga nakalap kong data ang script na 'to..
eh 'gawa-gawa' lang siya since wala namang gustong mag-validate sa alinman sa kanila..
ewan ko..
sobrang sakit na kasi eh, at parang hindi na siya matatanggal hanggang hindi rin nawawala sa malapit sa akin yung Espasol..
base naman kasi sa mga past experiences ko, eh nakaka-recover rin naman ako mula sa MGA kabiguan once na mawala o mapalayo na ako mula dun sa stimulus...

wala lang..
parang mas magaan lang kasi na i-digest 'tong script ko na 'to..
everytime na may nakukuha o nao-overhear akong information mula sa kanila..
mag-e-evaluate ako, at naiisip ko na sana nga ganito lang talaga yung nangyari...

yung mga thoughts na naka-enclose sa [] are not essential parts of this gawa-gawang istorya..
sinulat ko lang sila para ipakita yung kasalungat ng mga bagay na gusto ko sanang mangyari at paniwalaan na sila namang nangyari sa totoong itinakbo ng love story ko...


September 27, 2011 pa lang napukaw na nung bata ang interes ko..
ang mga tao kasi, madalas pinagbibintangan ako na kesyo nalaman ko lang daw na nagkagusto o nagka-crush sa akin ang isang babae kaya ko lang ito nagustuhan din...

by the end of March 2013, and because of her Sunday dress..
na-realize ko na lang na nahulog na nga ako para sa kanya... 

by early April 2013 nagsimulang maglabasan yung mga biro ng half-siblings niya..
gusto kong isipin na ako nga yung crush niya noong mga panahon na yun (due to a certain data na sa near future ko pa malalaman)..
gusto kong isipin na i was one of the reason kung bakit gusto niya noon ng mga ice encounter..
gusto ko ring isipin na ako nga yung binabati ng busina ng kotse nila nang minsang magkasalubong kami sa daan..
[pero bakit biglang nagkaganun..?]
[noon eh parang okay lang sa kanila yung isyu nung crush, pero noong gusto ko nang mas makilala yung kapamilya nila, eh parang biglang nanlamig at nandiri na silang lahat sa akin...?]

April 22, 2013 nga noong magkakilala na kami..
pero May 3, 2013 pa lang eh tinanggihan na niya yung effort ko to get to know her more...

May 9, 2013 (heto na yung near future na tinutukoy ko)..
dumating na nga yung data na lubusang gumulo sa takbo ng mga pangyayari..
magiging manugang..?
eh bakit naman lalabas yung ganung klase ng biro kung wala naman talaga yung pinaghugutan..?
ano yun? napag-trip-an lang nilang sabihin sa demon biological sperm donor ko out of nowhere..?
nag-ipon ako ng lakas ng loob para alamin yung totoo mula mismo sa kanya..
pero noong May 15, 2013, mas pinangatawanan pa rin niya yung sinabi niya sa akin online at wala man lamang binigay na paliwanag...

from May 22 to 30, 2013, parang may iniinda  siya sa puso niya..
like something na natapos, just because inevitable na matapos yun..
na para yung isang bagay na walang patutunguhan, kaya mas maige na lang na ganun na lang ang mangyari..
gusto kong isipin na ako yun..
na gusto nga rin niya ako, but there's just something, a reason kung bakit hindi pwede yung love team namin..
[kung anuman yung rason na yun, hindi ko alam kung bakit ganun na lang yung paninindigan niya..]
[na willing siyang pakawalan ang lalaking gusto niya, para lang sa bagay na yun...]

June 22, 2013..
s-in-end ko sa kanya yung supposedly last message ko for her online..
last message na sana yun provided na sinagot at nilinaw lang niya lahat nung mga naging katanungan ko doon..
nakita niya yun during that same day..
after that parang naging iritable yung dating ng mga thoughts niya..
tapos by July 8, 2013 pa siya nag-reply..
sobrang ikli lang na reply na parang ang dating eh 'tama na! dahil ayoko nang guluhin mo pa ang isip ko!'..
nakakapagtaka lang kasi na nakita niya na yung message ko noong mismong araw na s-in-end ko yun sa kanya..
but it took her almost 16 days para lang magbigay ng kasagutan..
and to think na parang may itinatago talaga yung dating ng sagot niya sa akin..
the following day, she blocked me..
ang totoo hindi pa niya kaagad ginawa yun after niyang mabasa yung suggestion ko..
siguro pinag-isipan niya rin muna yung bagay na yun..
at sa ganung paraan, naputol na niya yung madaling paraan ko ng communication with her...

July 27, 2013..
may mga bisita sila sa bahay nila..
narinig ko lang na parang may nagbibiruan sa poder nila ng tungkol sa yelo..
pero hindi naman talaga sila bumili nun noong araw na yun..
tapos noong bandang hapon eh may nagsabi na kesyo maggagawa daw ng sariling relihiyon..
naisip ko na ganun bang klase yung sekta nila na minsan eh parang naiisip rin nilang iwanan..?
pero noong time (2014 na 'to) na may lumabas na sa showbiz news na tungkol sa conflict sa relationship with respect to that Iglesia ni Cristo na sekta..
eh naisip ko na baka yun yung dahilan kung bakit nagkaroon sila ng mga hirit tungkol sa paggagawa ng sariling relihiyon...

August 15, 2013..
noon na lang siya ulit bumili sa bahay matapos ang mga nangyari sa pagitan namin..
hindi ako ang nakita at nag-asikaso sa kanya noon..
she had a thought na parang patungkol sa naging ice encounter niya..
and she also mentioned na parang masakit sa dibdib..
naisip ko noon na baka nahihirapan rin siya sa ginagawa niyang pag-iwas sa akin..
na baka akala niya noon na ayoko na kaagad sa kanya kung kaya't hindi ako ang humaharap sa kanya..
August 16, 2013 naman..
may thought siya na nagsasabi na kesyo sana naiintindihan mo kung bakit ganito..
naisip ko tuloy na baka may mabigat na rason kung bakit hindi niya ako pwedeng papasukin sa buhay niya..
may dalawa pang ice encounter na dumaan na hindi ako yung humarap sa kanya..
na parang ang FATE mismo eh ayaw na pagtagpuin na ulit kami..
at September 14, 2013 na nang muli kaming magkaroon ng ice encounter...

noong first half ng September 2013, parang may iniinda siya sa puso niya noon..
kaya noong September 27, 2013, nagpadala ako ng roses sa kanya..
para lang maramdaman niya that she's being appreciated naman kahit na papaano..
and also to celebrate yung 2 years na dumaan mula noong makuha niya ang atensyon ko..
parang okay naman ang mga pangyayari noon, siguro dahil na rin sa anonymous yung ginawa kong pagpapadala nung flowers..
there was no violent reaction from anyone..
most of the girls told her na sweet naman daw yung ginawa ko for her..
tapos si Sir naman eh wala nang nagawa, since they were all clueless kung kanino nanggaling yung flowers...

October 6, 2013..
may mga bisita na naman sila sa bahay nila..
i thought na pinag-uusapan nila ako since they mentioned something na ako lang yung gumawa o may hawak during that time..
naisip ko tuloy na baka ibinibida na naman niya o nila ako sa kanilang mga kakilala..
na kesyo ako yung lalaking patay na patay sa kanya...

December 15, 17, and 18, 2013 naman..
may mga thoughts na naman na parang patungkol sa akin..
na kesyo mas matangkad pa sa akin ang pride ko (alam ko namang bansot ako eh)..
na kesyo she cares, but is only pretending not to..
at tungkol sa isang bagay na natapos na, na kesyo hindi yun dapat iyakan, bagkus eh dapat ikasiya dahil kahit papaano eh nangyari pa rin...

sa pagpasok ng January 2014, nag-decide ako na magsimula ulit..
na kesyo wala nang gamitan ng mga data na nakuha ko na dati..
na kesyo ang goal is to express na lang yung feelings na naipon dito sa puso ko...

January 12, 2014..
medyo pinahagingan ko siya about having a boyfriend..
and she told me na echos lang daw yun..
i was glad, na after all that happened at matapos ang lahat ng mga nasayang na panahon - eh wala pa ring nagmamay-ari ng puso niya..
January 18, 2014..
i personally asked her kung may magagalit na ba sakaling subukan ko na ulit na ilapit ang sarili ko sa kanya..
i did that to verify yung sagot na ibinigay niya sa akin noong January 12..
and to make sure na hindi pa naka-reserba para sa iba ang puso niya..
wala naman daw magagalit, that is aside from her and her dad..
yung tungkol sa Tatay niya, edi kausapin ko daw iyon..
tas kung siya naman ang tatanungin, eh okay lang naman daw..
noong mga panahon na yun i really thought na may pagkakataon na ako para mahalin siya..
i thought na nag-a-agree na siya sa lahat ng balak ko...

January 24, 2014..
i talked to her parents para ipaalam sa mga ito ang tungkol sa nararamdaman ko para dun sa Espasol..
at para bigyan na rin sila ng ideya tungkol sa kagustuhan kong mas maging expressive about my feelings..
kaso hindi pa daw pwede..
gusto daw muna nilang tuluyang makatapos ng college yung bata, para hindi na ito muling ma-distract..
na kesyo konting oras na lang naman daw yun..
[katulad ba niya yung Stepmom niya, na nagbigay na lang ng sagot para lang matapos na yung usapan..?]
[did she really mean na pwede kong hintayin yung stepdaughter niya..?]
[o sinabi lang ba niya yun, dahil alam niyang wala rin namang patutunguhan ang lahat, at na maghihintay lang ako para sa wala..?]
[pero bakit nga rin ba niya ako pinaasa..?]
[pwede namang diretsahin na lang nila ako noong mga oras na yun, at sabihin na hindi ako pwedeng manligaw kesyo hindi ako isang Iglesia eh...?]

by January 25, 2014, kinausap ko kaagad siya noong umaga dahil i was worried for her dahil sa kinalabasan ng pag-uusap namin ng Stepmom niya..
i told her what i did..
at sinabi niya sa akin na kinausap nga daw siya ng parents niya o either one of the two, tungkol sa ginawa ko..
at ang thought niya noong bandang hapon, eh kung 'goodbye' na ba daw iyon..
noong mga panahon na yun, hindi pa pumapasok sa isip ko na hindi talaga kami pwede sa isa't isa..
akala ko na yung 'goodbye' na tinutukoy niya is about me losing hope and giving up on her..
pero sa naging dating ng mga pangyayari, mukhang yung 'goodbye' na yun stands for something na hindi niya magagawang baliin..
i was thinking kung religious ba ang basehan nun, o kesyo dangal lang ba ng family nila..
na kesyo magiging kahiya-hiya sila kapag nakipag-relasyon ang kaanak nila sa isang lalaking hindi nila ka-sekta...

by February 27, 2014..
mukhang talagang nakapag-decide na siya..
at final na ang 'goodbye' niya..
meron pa ngang nakapag-comment sa kanya na kung 'i love you, goodbye' ba daw ang ibig sabihin nun..
tapos ni-like naman niya yung comment sa kanya na ganun, which i think is a gesture of confirmation..
naisip ko tuloy na siguro nga gusto niya rin ako, pero hindi lang talaga 'kami' pwede...

February 28, 2014..
may event noon sa campus nung Espasol..
sinita siya ng Stepmom niya nung papunta ito sa tindahan..
alam nito siguro na makikita ko siya sa ganung pagkakataon, at naisip niya na baka magpapapansin lang sa akin yung stepdaughter niya...

March 3, 2014..
mukhang may iniinda na naman noon yung Espasol sa loob-loob niya..
kaya naman kahit na nag-decide na ako na huwag na muna siyang lapit-lapitan noong mga panahon na yun dahil sa kondisyon ng parents niya..
eh i still tried to talk to her, kaso may pupuntahan daw siya noon eh..
tapos noong bandang gabi eh full of regrets daw siya..
naisip ko na nagsisisi siguro siya na hindi pa niya ako kinausap noong umaga..
na baka marami rin siyang gustong sabihin sa akin na hindi naman niya pwedeng sabihin..
na kesyo nanghihinayang siya na hindi pwedeng maging kami, o na ni hindi man lamang namin pwedeng subukan...

March 4, 2014, she mentioned something about wanting to delete her feelings for someone, but it's just too big to get deleted instantly..
naisip ko na gusto na niya akong kalimutan, pero hindi pa rin niya magawa..
March 5, 2014, she mentioned something about missing someone - everyday..
March 10, 2014, her thought was, if only she could be with anyone (just anyone), eh she'd still choose him..
mas naiisip ko na tuloy na baka nga more on religious aspect talaga yung naging conflict between us..
na kung malaya lang sana yung mga miyembro ng simbahan nila na pumili ng taong gusto nilang mahalin - eh magmamahal siya kahit ng isang lalaking hindi naman Iglesia...

March 13, 2014..
napaaga yung graduation gift ko sa kanya..
nag-'thank you' naman siya..
pero ni minsan yata eh hindi pa niya isinuot yung bracelet na yun..
ewan..
baka pinagbawalan siya na gawin yun..
o baka itinapon na lang niya sa basurahan iyon...

March 23, 2014..
finally, naka-graduate na siya..
ang bati kaagad sa kanya nung isa nilang bisita noon eh pwede na daw siyang magka-boyfriend..
buong akala ko na yun na nga yung pinakahihintay kong araw, pero hindi pala ganun yun...

March 25, 2014..
may mga kabarkada akong bumisita dito sa lugar namin..
nasa may labas kami ng kalye noon..
tapos eh lumabas rin siya para bumili sa tindahan..
naisip ko tuloy na baka sinadya niyang siya ang bumili para mag-espiya sa kung sino ang mga kasama at kausap ko noon..
baka kako akala niya na may kausap akong babae..
at para na rin magparamdam sa akin...

March 26, 2014..
she told me na pwede ko nang makuha yung cellphone number niya sa ibang araw, kasi aalis lang siya noon..
buong akala ko na totoo siya sa sinabi niyang iyon..
that night, saka lumabas yung tungkol sa Potassium - na kesyo Pota na nga. Assuming pa..
i'm not sure kung sinong pinapatungkulan niya nun..
if the 19 and K ba na atomic number at chemical symbol has something to do with that person..
pero after ng mga sumunod na pangyayari, parang naukit na rin sa pagkatao ko ang pagiging Potassium..
na siguro nga ako yung tinutukoy niya nun...

March 28, 2014..
tumanggi na siyang ibigay sa akin ang cellphone number niya..
kesyo 'huwag na' daw at 'hindi pwede'...

March 29, 2014..
yun yung day kung kailan ko i-m-in-ove yung Valentine's Day for both of us..
kahit na masama na yung pakiramdam ko sa mga latest development noon eh itinuloy ko pa rin yun para lang malaman ko na ang buong katotohanan..
sa itsura pa lang ng Stepmom niya pagkakita nito sa amin nung delivery guy, eh mukhang tagilid na kaagad ako..
that day b-in-asted niya ako..
or i guess i should say na binigyan ko siya ng dahilan para basted-in na kaagad niya ako..
matipid kasi siya sa mga salita noon eh..
at 'huwag na' at 'hindi pwede' lang talaga yung paulit-ulit niyang sinasabi..
naisip ko na there must be something behind those words..
na kesyo warning yun na huwag ko na lang ituloy yung gusto kong gawin..
na hindi talaga 'kami' pwede..
na wala kaming patutunguhan, at mahihirapan lang kami kung sakaling mapalapit pa kami sa isa't isa...

March 30, 2014, i cut my hair..
at inakala ko nga rin na nagpagupit siya..
April 1, 2014, naisip ko na mas iklian pa yung putol ng buhok ko..
kasi hindi na naman pantay yung nauna kong putol..
at para na rin mas ramdam ko yung pagdadalamhati ko..
parusa ko yun sa sarili ko dahil binuwiset ko lang pala yung babaeng pinaka-gusto ko..
simbolo rin yun nang tuluyang pagkawala ng respeto ko sa aking sarili..
kawalan ng respeto, hindi dahil nabigo ako sa panliligaw ko sa isang babae..
kundi kawalan ng respeto dahil nakagulo lang yung existence ko para sa ibang tao...

April 6, 2014..
a visitor of them mentioned something about having a 'first boyfriend'..
naisip ko tuloy na napaka-swerte ng lalaking magiging first boyfriend nung Espasol...
April 23, 2014..
she posted a heart icon..
at hindi ko naman maalis sa isip ko na isipin na baka para sa akin iyon dahil nakita niya akong nagpapa-walker ng baby noong mga oras na iyon..
April 26, 2014..
'buhok', 'kung pwede na', at 'kawawa naman' yung mga phrases..
naisip ko tuloy na baka pinagkukuwentuhan niya at ng mga bisita nila ang tungkol sa sinapit kong kabiguan sa kamay niya..
at April 28, 2014 naman..
mga thoughts tungkol sa paglandi...
[at sino naman kaya ang nilalandi niya...?]

sa ngayon..
it's either, ayaw na talaga niya akong lapitan nang dahil sa mga nagawa ko for her..
o na pinagbawalan na lahat ng miyembro ng pamilya nila na lumapit sa akin (which is more probable)..
parang imposible naman kasi na iniiwasan na niya akong makita completely eh..
dahil kung ganun - edi dapat hindi na siya lumalabas ng bahay nila kapag alam niyang nasa labas lang ako ng bahay namin (na paminsan-minsan lang naman nangyayari)..
ewan ko, pero pakiramdam ko talaga eh maalin o parehong family at religion na yung rason kung bakit niya ako kailangang ipagtabuyan palayo..
pero ito naman eh yung sarili ko lang version nung istorya...

---o0o---

kahit na ano pang rason mo, i think it's unfair na ni hindi mo man lamang magawang ipaliwanag saken yung ibig sabihin nung 'huwag na' at 'hindi pwede' mong sagot..
considering na umabot na rin nga tayo sa sitwasyon kung saan napaasa mo na rin nga ako..
naging tapat naman ako sa'yo ah..?
kaya kahit na masakit pa ang katotohanan, hindi ba patas lang naman na ipaalam mo sa akin yun..?
hindi tulad ngayon na ginugulo pa rin ako ng mga what if(s) sa isip ko...

Letter for the Espasol #1 (April 7, 2014 - A Nightmare)

Mahal Kong Espasol,

kahit na gusto ko sanang hilingin sa'yo na tandaan mo man lang sana na minsan kitang minahal at na ikaw na ang pinakahuling babae na susubukan kong ligawan, eh hindi naman pala pwede..
dahil ang totoo ay naging isa lang naman akong bangungot para sa'yo..
i'm sorry..
ninais ko sanang bigyan ka ng good memories..
pero hindi ko naman naisip na puros nightmare o masasamang mga alaala lang pala ang naibigay ko sa'yo..
kaya naman kailangan mong kalimutan na lang ang lahat ng mga ginawa at sinabi ko sa'yo...

medyo marami rin akong pinanghihinayangan..
isa na doon yung hindi ko man lamang talaga nalaman kung sino nga ba ang mas matangkad sa pagitan nating dalawa.. X(
nanatili na lang na isang misteryo para sa akin ang pagkatao mo, ganun din ang lahat ng mga kuwento tungkol sa'yo na nagmula sa nakaraan..
at isa na lang ang nanatiling totoo sa bandang huli - at yun ay na isa kang salbaheng babae...

ang totoo..
parang gusto ko sanang may makilala at makausap na malapit o medyo malapit sa'yo..
naisip ko na baka sakaling sa ganung paraan eh mas maintindihan ko lahat-lahat ng mga nangyari sa pagitan natin..
pero hindi ko naman magawa yun, dahil na rin sa takot ko na baka hindi ko rin mapagkakatiwalaan ang taong yun kapag nagkataon, at baka isumbong rin lang niya ako sa'yo...

sa ngayon eh medyo umo-okay na ako..
naiiwasan ko nang silip-silipin ka sa kabila ng pagpaparamdam ng mga motion detector diyan sa bahay nyo..
iniiwasan ko na rin na i-check at i-note ang mga schedule mo o ninyo..

basta iniisip ko na lang na hindi ka na katulad ng dati..
na hinding-hindi nga kita magagawang mapagkatiwalaan - na pinakaayaw ko sa lahat ng klase ng tao..
bukod pa dun yung mga naging pagbabago na sa itsura mo..
na papangit ka nang papangit habang nagpapakulay at nagpapakulot ka ng buhok mo..
maging yung pagpapalit mo ng kulay ng drawing na kilay mo eh hindi rin kagandahan..
mas maganda pa rin yung Espasol na may jet black hair at black eyebrow..
kaya naman malaki talaga ang maitutulong mo para makalimutan na kita, kung itutuloy mo yang ginagawa mong pagpapasama sa itsura mo...

Nagmamahal,
Potassium